Koray Avcı Çakman ã Tüm Hakları Saklıdır. Tasarım:
ŞİİR SENDE AĞLIYOR
Yalnızlığımın karlı vadisinde
En sıcak haziran sabahlarıydı
Dokunan ellerin
Güneşli bahçelerse gözlerin
Haresinde yemyeşil ağaçlar büyüten
Şimdi gölgesinde otursam yine o gözlerin
Salıncak kursam gözlerine
Ruhumu sallasam yeşilinde
Şimdi uzak bir iklim
Senli zamanlar
Şimdi kalemi eline alıyor içimdeki şair
Ellerini anlatıyor önce
Sonra gözlerini
Kalemim oluyor saçların
Sözcükler ötesi dökülüyor sayfalara
Sayfaları öpüyor mavi bir mürekkep
Şiir seni yazıyor
Şimdi seni özlüyor içimdeki aşık
Sen göz yaşlarım oluyorsun
Tuzlu bir yağmur düşüyor dudaklarımdan
Damla damla yokluğun
Şiir sende ağlıyor .
HÜZÜN
Gökyüzünde küme küme bulutlar,
El kadar maviler dökülür yere
İçinde pusu saatleri,
İçine yağar tüm sağanaklar,
Yalnızsan erken doğar gün
İki kalp arası yol alır hüzün,
Yırmıştı hayat sayfalarını
Seçilebilirdi yaşam,
Oysa seçilmişti ölüm
Bir daha arasam da bulamam,
Sesinden sesim geçer
Güneş içer, mor şafakla çocuklar;
Kapalı bir pencereden,
Açık bir deniz geçer,
Gemiler dolanır, bizi ararlar,
Dün, hatırımda değil;
Bu günü çoktan çaldılar…
Gözlerinde bulut, bulutta yağmur
Yağmurda hüzün,
Hüzünde sen var…
IHLAMUR SOKAĞINDA
uzanmış boylu boyunca
gece...
ıhlamur sokağında ay vakti
hep sana alışık bu yıldızlar
bu gece
bu yıldızlar
ille bu dolunay....
ayrılık iklimindeyiz
bütün makamlar nihavent
bütün fasıllarda demirlemiş vuslat
uzanmış boylu boyunca
sevda
ıhlamur sokağında
yangın gecesi.....
